Jesień

maj 4, 2008 in Słowa
Tags: , , , ,


Liście jak świetliki w locie niekoniecznym
Spadły, a włosy czesały grzebienie paproci
Niebo pękło pod chmurą - jak kiścią z winogron
I czułam
jak łkają destylowane
Strumienie wilgoci.

No Comments

Leave a Comment


trackback address


  • Ostatnie wpisy

  • Tajemnica ciszy

    CISZA jest jedyną rzeczą na tym świecie, która nie posiada formy. A jednak wcale nie jest rzeczą, i nie jest z tego świata. Kiedy patrzysz na drzewo, lub człowieka, w CISZY, kto wtedy patrzy? Coś głębszego niż osoba. Świadomość patrzy na swoje stworzenie.
  • Kiedy wkraczasz w TERAZ, wychodzisz poza swój umysł i jego zawartość. Nieustający potok myśli zwalnia. Myśli nie pochłaniają już całej Twojej uwagi, już całkowicie cię nie wciągają. Pojawiają się przerwy między myślami - przestrzeń, CISZA. Zaczynasz spostrzegać swoją głębię i bezmiar.
  • Spójrz na drzewo, kwiat, roślinę. Niech twoja świadomość na nich spocznie. Jakie są SPOKOJNE, głęboko zakorzenione w Bycie. Pozwól naturze, żeby nauczyła cię SPOKOJU.